काठमाडौं, साउन २५ । औँला तथा हातका जोर्नी पड्काउने बानीलाई लिएर विभिन्न किसिमका धारणा सुनिन्छन्। विशेषगरी लामो समयसम्म औँला पड्काउँदा बाथरोग लाग्ने वा जोर्नी कमजोर हुने भनाइ प्रचलित छ। तर विभिन्न अध्ययनले यस्तो मान्यतालाई गलत देखाएका छन्।

जोर्नी पड्काउँदा आउने आवाज साइनोभियल तरल पदार्थमा रहेका ग्यासका फोका बन्ने तथा फुट्ने प्रक्रियाका कारण आउने गर्छ। सामान्य अवस्थामा औँला पड्काउँदा जोर्नीमा दीर्घकालीन क्षति पुग्ने प्रमाण भेटिएको छैन।

सन् १९९८ मा चिकित्सक डोनाल्ड उङ्गरले ५० वर्षसम्म आफ्नो एउटा हातका औँला नियमित रूपमा पड्काएर अर्को हातसँग तुलना गरेका थिए। ७२ वर्षको उमेरमा गरिएको एक्स–रे परीक्षणमा दुवै हातमा बाथरोग वा उल्लेखनीय भिन्नता देखिएन।

त्यसपछि भएका विभिन्न अध्ययनले पनि औँला पड्काउने बानी र ओस्टियोआर्थराइटिसबीच प्रत्यक्ष सम्बन्ध नरहेको देखाएका छन्। औँला कति पटक र कति वर्षसम्म पड्काइयो भन्ने कुराले पनि बाथरोगको जोखिम बढाउने प्रमाण भेटिएको छैन।

त्यस्तै, औँला पड्काउँदा हातको पकड क्षमता कमजोर हुने भन्ने दाबीलाई पनि पछिल्ला अध्ययनले पुष्टि गरेका छैनन्। केही मानिसलाई औँला पड्काएपछि केही समयका लागि जोर्नी हल्का र सहज भएको महसुस हुन सक्छ।

तर यसको अर्थ जुनसुकै जोर्नीलाई जथाभावी बल लगाएर पड्काउन सुरक्षित हुन्छ भन्ने होइन। विशेषगरी घाँटी र ढाडमा अत्यधिक बल प्रयोग गरेर जोर्नी पड्काउँदा स्नायु, रक्तनली तथा मेरुदण्डमा चोट पुग्ने जोखिम हुन सक्छ। घाँटीमा दुखाइ, सुन्निने, झमझमाउने वा रिँगटा लाग्ने जस्ता समस्या देखिएमा चिकित्सकको परामर्श लिन आवश्यक हुन्छ।

औँला पड्काउने बानी छाड्न चाहनेहरूले कुन अवस्थामा यस्तो गर्न मन लाग्छ भन्ने पहिचान गरी हातलाई अन्य गतिविधिमा व्यस्त राख्न सक्ने विशेषज्ञहरूको सुझाव छ।

समग्रमा, सामान्य रूपमा औँला पड्काउनु बाथरोगको कारण बन्ने प्रमाण छैन। तर अत्यधिक बल प्रयोग गरेर जोर्नी, विशेषगरी घाँटी र ढाड पड्काउनु भने जोखिमपूर्ण हुन सक्छ।