– आनन्द पाेखरेल –

आसन्न निर्वाचनलाई केवल सामान्य राजनीतिक प्रतिस्पर्धाको रूपमा बुझ्नु आजको यथार्थप्रति आँखा चिम्लिनु सरह हो। यो निर्वाचन कुनै क्षणिक लोकप्रियताको परीक्षण होइन, न त केवल सत्ता परिवर्तनको औपचारिक प्रक्रिया मात्र हो। आजको चुनाव नेपाल राष्ट्रको निरन्तरता, स्वनिर्णय क्षमता, संस्थागत स्थायित्व र राष्ट्रिय आत्मसम्मानसँग गाँसिएको निर्णायक मोड हो।

यो बेला देशले उठाइरहेको प्रश्न केवल ‘को जित्छ?’ भन्ने होइन। प्रश्न यो हो-नेपालले कसको नेतृत्वमा स्थायित्व पाउँछ? कसको हातमा संविधान सुरक्षित रहन्छ? कसले राज्यका संस्थाहरूलाई मजबुत बनाउँदै राष्ट्रिय हितलाई सर्वोपरि राख्न सक्छ?

राष्ट्रियता न नारा हो, न त भीडको ताली

राष्ट्रियता कुनै भावनात्मक आवेग वा क्षणिक उत्तेजनाको नाम होइन। राष्ट्रियता भनेको राष्ट्र र संविधान जोगाउने साहस हो। राष्ट्रियता भनेको राज्यका संस्थाहरूलाई राजनीतिक प्रयोगको अखडा बन्न नदिने दृढता हो। राष्ट्रियता भनेको बाह्य दबाबका सामु नझुक्ने आत्मविश्वास हो।

इतिहासले देखाएको छ-राष्ट्र संकटमा पर्दा भावनाले होइन, अनुभवयुक्त र संस्थागत सोचले मात्र देशलाई बचाएको छ। राष्ट्रको भविष्य भाषणले होइन, जिम्मेवार निर्णय र परिपक्व नेतृत्वले तय हुन्छ।

लोकतन्त्र मतदानको दिनमा सीमित हुँदैन

लोकतन्त्र केवल मत हाल्ने दिनको उत्सव होइन। लोकतन्त्र भनेको निर्णय आफैँ गर्ने क्षमता हो। जब संसद कमजोर पारिन्छ, जब संवैधानिक निकायहरूलाई विवाद र अविश्वासमा धकेलिन्छ, जब बाह्य एजेन्डा ‘सुधार’ र ‘सहयोग’को नाममा राष्ट्रमाथि थोपर्ने प्रयास गरिन्छ-त्यतिबेला लोकतन्त्र औपचारिक मात्र रहन्छ। राष्ट्रको आत्मा क्रमशः कमजोर हुँदै जान्छ।

लोकतन्त्रको सार भनेको संस्थाहरू बलियो हुनु हो। संस्थाहरू कमजोर भए भने लोकतन्त्र पनि कमजोर हुन्छ, र कमजोर लोकतन्त्र बाह्य हस्तक्षेपको सहज ढोका बन्न पुग्छ।

दिशाहीन राजनीतितर्फ धकेलिँदै देश

आज मुलुक युवाको नाममा, परिवर्तनको भाषामा, तर दिशाहीन राजनीतितर्फ धकेलिँदैछ भन्ने चिन्ता अस्वाभाविक होइन। युवाको ऊर्जा परिवर्तनको बल हो। तर त्यो ऊर्जा दृष्टि, अनुशासन र राष्ट्रिय ढाँचाभित्र बाँधिएन भने स्थायित्व होइन, अस्थिरता जन्माउँछ।

इतिहास साक्षी छ-रणनीतिविहीन पपुलिज्मले संस्थालाई कमजोर बनाउँछ। कमजोर संस्था भनेको बाह्य प्रभावको लागि खुला मैदान हो।

देशलाई नयाँपनको मोहमा होइन, राष्ट्र निर्माणको अनुभवी मार्गदर्शनमा अघि बढाउनुपर्ने समय हो।

नेपाललाई चाहिएको छ अनुभव, अभ्यास र स्पष्ट दिशा

यस्तो परिस्थितिमा नेपाललाई चाहिएको कुरा भावनामा बग्ने राजनीति होइन। चाहिएको छ संस्था निर्माणको अनुभव, राज्य सञ्चालनको अभ्यास र सन्तुलित परराष्ट्र नीतिको स्पष्ट समझ।

आत्मनिर्भर विकास आकस्मिक नाराबाट सम्भव हुँदैन। क्षणिक लोकप्रियताले देश बनिँदैन। विकास सम्भव हुन्छ दीर्घकालीन योजना, अनुशासित राज्य क्षमता र निरन्तर नीतिगत स्थिरताबाट।

देशलाई उचाल्ने कुरा सपना होइन-कार्यनीति हो। स्थायित्व बिना समृद्धि सम्भव छैन।

राष्ट्र जोगिन्छ परिपक्वता र प्रतिबद्धताबाट

राष्ट्र भाषणले जोगिँदैन। राष्ट्र जोगिन्छ इतिहास बुझेको परिपक्वता, संस्था निर्माणको अनुभव र कठिन निर्णय लिन सक्ने प्रतिबद्धताबाट।

यसकारण आजको निर्णायक प्रश्न नयाँपनको मोह होइन। साँचो प्रश्न यो हो-कससँग राष्ट्र चलाउने राजनीतिक परिपक्वता छ?

यो परिपक्वता नेकपा एमालेसँग छ। आजको संकटमोचन मार्ग जनताको बहुदलीय जनवाद (जबज) र केपी शर्मा ओलीको नेतृत्व हो।

नेपालको स्वाभिमान, संविधान, लोकतन्त्र र स्थायित्व सुरक्षित राख्न एमालेको जित आवश्यक छ।

सूर्यमा मतदान: संकटमोचनको मार्ग

यसै सन्दर्भमा नेकपा एमालेको सूर्य चिन्हमा मतदान गर्नु राष्ट्रिय संकटको समाधानतर्फको मार्ग हो। एमाले विजयी भए वर्तमान संकटबाट मुलुकलाई निकाल्न सकिन्छ। राज्यलाई सम्हाल्न सकिन्छ। स्थायित्वको आधारमा विकास अघि बढाउन सकिन्छ।

त्यसपछि नेपालको स्वाभिमान सुरक्षित रहनेछ। राष्ट्र र संविधान सुरक्षित रहनेछ। लोकतन्त्र बलियो हुनेछ। समृद्धिको यात्रा सुनिश्चित हुनेछ।

अन्ततः राष्ट्र सुरक्षित हुनेछ, र हाम्रो भविष्य पनि सुरक्षित हुनेछ। सूर्यमा मतदान-राष्ट्रको स्थायित्व, लोकतन्त्रको सुरक्षा र समृद्ध नेपालको सुनिश्चितता।